Nie przejmuj się. Nie mam do ciebie żadnych pretensji odparła Eden cicho i otworzyła szeroko drzwi, po czym weszła do środka. Lady Penhollow siedziała sztywno, niczym marmurowy posąg. Eden zatrzasnęła drzwi z hukiem. Ku jej satysfakcji, lady Penhollow, zaskoczona, aż podskoczyła na siedzeniu. Następnie zamrugała i nie czekając, aż Eden zajmie swoje miejsce, zastukała w sufit powozu, dając znak Leedsowi, że może jechać. Eden uśmiechnęła się. Lady Penhollow nie wiedziała, że trafiła na kogoś, na kim jej małe gierki nie robią wrażenia. Eden pobierała nauki od mistrzyń w sztuce złośliwości kobiet mieszkających pod dachem madame Indrani. Ona sama nigdy nie uciekała się do zawoalowanych przytyków. Zawsze stawiała sprawę jasno... i tak też postąpiła i tym razem. Lady Penhollow, jeśli panią w jakiś sposób uraziłam, proszę przyjąć moje przeprosiny, zamiast poniżać mnie w obecności sklepikarzy. Uważam takie zachowanie za wysoce prostackie. Lady Penhollow odwróciła się do Eden. Jej oczy płonęły gniewem. Eden odczuła na ten widok, sporą satysfakcję. Trafiła w czuły punkt

(Reklama: )